Barika

Amarone della Valpolicella DOCG

 

Region/kraj: 

Wenecja Euganejska, Włochy

Rodzaj: 

Apelacja klasy DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita) od 2009 roku.

Położenie: 

Valpolicella znajduje się w prowincji Werona, w dużym regionie Veneto niedaleko Wenecji. Obszar obejmuje 19 gmin.

Szczepy: 

W winie Amarone dopuszczone są następujące odmiany winogron w odpowiednich proporcjach:
  • corvina veronese od 45% do 95%
  • corvinone - może zastąpić corvine do 50%
  • rondinella - dopuszczalna zawartość w winie to 5-30%

Dopuszczone są też inne szczepy produkowane na terenie apelacji ale ich zawartość w mieszance nie może przekroczyć 10%.

Klimat: 

Region Valpolicella ma głównie łagodny lub chłodny klimat kontynentalny, na który wpływa bliskość dwóch sporych części wód - jeziora Garda na zachodzie i Morza Adriatyckiego na południowym wschodzie. Najciekawsze regiony znajdują się u podnóża Monti Lessini na północy, gdzie zimne wiatry wieją na południe od Alp. Obszar ten jest tradycyjnie klasyfikowany jako strefa classico. W kierunku południowym i wschodnim klimat staje się cieplejszy na żyznych równinach rzeki Adige. Średnia temperatura w okresie wegetacyjnym wynosi zwykle około 23,6°C, a średnie opady wynoszą około 860 milimetrów.

Gleby: 

Gleby winnic w tym regionie rozciągają się od żwiru morenowego w pobliżu jeziora Garda do pozostałości żwiru dolomitowego z aluwialnymi osadami na żyznych równinach centralnych. W kierunku wschodnim i blisko Soave DOC znajduje się kilka obszarów z glebami wulkanicznymi. Najbardziej korzystnie położone winnice znajdują się u podnóża Monti Lessini w strefie klasycznej, gdzie winogrona dojrzewają na wysokości od 150 do 460 metrów nad poziomem morza.

Historia: 

Produkacja Amarone, a właściwie metoda podsuszania winogron jest znana od czasów rzymskich. Wówczas podsuszano winogrona na rodzynki i wytwarzono słodkie wino Recioto, gdzie przemiana cukrów w alokohol była powstrzymywana. Dopiero w XX wieku fermentację doprowadzono do końca, co zwiększyło poziom alkoholu otrzymując bardzo skoncentrowane wino wytrawne. Równolegle, "od zawsze", w regionie produkuje się lekkie wino zwane Valpolicella.

Inne: 

Winogrona do Amarone zbiera się w stanie dojrzałym w pierwszych dwóch tygodniach października, ostrożnie dobierając kiście mające owoce niezbyt blisko siebie, aby umożliwić przepływ powietrza. Winogrona pozostawia się do wyschnięcia, tradycyjnie na matach słomianych. Proces ten nazywany jest appassimento lub rasinate (wysuszyć i pomniejszyć) w języku włoskim. To koncentruje pozostałe cukry i smaki i jest podobne do produkcji francuskiego Vin de Paille. Wytłoki pozostałe po wyciśnięciu Amarone są wykorzystywane do produkcji Ripasso Valpolicella. W miarę suszenia grona osiągają wyższy poziom cukrów. Przepisy apelacji wymagają, by proces ten trwał przynajmniej do 15 grudnia, po czym winogrona można poddać winifikacji. Fermantacja trwa do 30 do 50 dni. Po tym okresie wino dojrzewa w barrique z dębu francuskiego, słoweńskiego lub słowackiego .

Amarone jest winem wytrawnym, więc cukier w całości musi się przekształcić w alkohol. Wymagane jest przynajmniej dwuletnie starzenie w beczkach.

Amarone cechuje się rubinowym kolorem, aromatami suszonych owoców i czekolady z gorzkim posmakiem, do którego nawiązuje nazwa (dosłownie Wileki Gorzki) oraz wysokim poziomem alkoholu (przynajmniej 14%).

Wino pochodzące ze strefy upraw o najdłuższej tradycji (gminy Negrar, Marano, Fumane, Sant'Ambrogio i San Pietro in Cariano) może na etykiecie nosić określenie Classico. Starzenie wydłużone do czterech lat uprawnia do predykatu Riserva.