Barika

Barolo DOCG

 

Region/kraj: 

Piemont, Włochy

Rodzaj: 

Apelacja klasy DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita) od 1980 roku.

Położenie: 

Północno wschodnia część regionu Piemontu w prowincji Cuneo i na południowy zachód od Alba (miejscowość i gmina we Włoszech). Strefa upraw rozciąga się na gminy Barolo, Castiglione Falletto, Serralunga d'Alba oraz obejmuje części gmin Cherasco, Diano d'Alba, Grinzane Cavour, La Morra, Monforte d'Alba, Novello, Roddi i Verduno.

Geografia: 

Na ukształtowanie apelacji ma wpływ przebieg rzeki Tanaro i jej dopływów (Tallòria dell'Annunziata i Tallòria di Castiglione). Dzielą one region na trzy główne strefy. Na zachód od Tallòria dell'Annunziata położone są gminy Barolo i La Morra. Na wschód od Tallòria di Castiglione znajduje się gmina Serralunga d'Alba, położona na jednym z najwyższych wzgórz w strefie Barolo. Następnie, oddzielona wąską doliną od zachodu, gmina Monforte d'Alba położona w górach Monforte. Dalej na północ, ukształtowana w kształcie litery V, pomiędzy dwoma dopływami, znajduje się gmina Castiglione Falletto.

Szczepy: 

  • nebbiolo (z zatwierdzonymi klonami lampia, michet i rosé).

Klimat: 

Generalnie Barolo DOCG znajduje się pod wpływem klimatu kontynentalnego. Można jednak wyróżnić kilka mezoklimatów, czyli klimatów lokalnych, na które mają wpływ wysokość nad poziomem morza, oraz rzeźba i położenie terenu.

Gleby: 

W strefie Barolo dominuje gleba gliniasta, którą można podzielić na dwa typy, występujące w dwóch dolinach:
  • Dolina Serralunga - z glebami piaskowymi o wyższej zawawrtośći wapienia, fosforu, żelaza i potasu
  • Dolina Centralna - z glebami gliniastymi, wzbogaconymi zawartością manganu i tlenku magnezu.

Historia: 

Powszechnie przyjęło się, że wina z Barolo niegdyś były winami słodkimi, a na pewno o podwyższonej zawartości cukru. Przełom nastąpił w okresie XVIII i XIX wieku, kiedy rozpoczęto produkcję wytrawnego Barolo. Udana, pełna fermentacja szczepu nebbiolo przypadła do gustu miejscowej szlachty Turynu i panującego domu Sabaudii, co dało początek nazwania Barolo winem królów.

Do połowy XX wieku wina z Barolo były mieszanką winogorn szczepu nebbiolo pochodzących z terenów różnych winnic w regionie. W latach sześćdziesiątych właściciele pojedyńczych winnic zaczęli produkcję we własnym, niepowtarzalnym stylu. Konsekwencją tego podejścia był podział na wina w tradycjnym i modernistycznym stylu. Próby opracowania wspólnej klasyfikacji cru nie powiodły się, a producenci zaczęli wprowadzć oznaczenia pojedynczych parceli na wytwarzaych przez siebie winach, co podnosiło ich cenę, nieazleżnie od poziomu jakości. W 2010 roku Barolo Consorzio (Konsorcjum producentów Barolo) wprowadziło Menzioni Geografiche Aggiuntive (dodatkowe nazwy geograficzne), znane również jako MEGA lub podstrefy. Zostało wyznaczonych 181 MEGA , z czego 170 to obszary winnic, a 11 to oznaczenia wsi. Po wprowadzeniu MEGA dla Barolo (i Barbaresco) termin Vigna (wł. winnica) może być używany na etykietach, pod warunkiem, że winnica znajduje się w spisie opracowanym przez Konsorcjum.

Inne: 

Styl

  • Dolina Serralunga - styl potężny, surowy a wina wymagją dłuższego procesu starzenia, co najmniej 12 do 15 lat.
  • Dolina Centaralna - styl aksamitny, delikatna faktura, wina są mniej taniczne i bardziej aromatyczne a proces starzenia określa się na 8 do 10 lat.

Klasyfikacja

  • Barolo DOCG - starzenie co najmniej dwa lata w dębowych beczkach i jeden rok w butelce.
  • Barolo Riserva DOCG - co najmniej pięcioletnie starzenie, z czego minimum 3 lata w beczkach.
(0)