Barika

Aligoté

Ampélographie. Traité général de viticulture


Ojczyzną tej winorośli jest Burgundia, ale jest ona bardzo rozpowszechniona w Kalifornii, Australii, Południowej Afryce, w Bułgarii, na Węgrzech.

Daje przyzwoite wina, które można ulokować między chablis a pinot blanc, chociaż są one nieco bardziej kwaskowate. Winifikuje się je przeważnie w stali, rzadziej w dębie. Trzecią część tej odmiany we Francji uprawia się w Cóte d’Or. Wino z niej uzyskane, winifikowane bez dębu, na podniebieniu jest dosyć wytrawne, świeże, podobne w stylu do chardonnay ze stali. Wino starzeje się szybko, przeznaczone jest do konsumpcji bez zbędnej zwłoki.

Dobre do większości ryb, lekkich mięs i dojrzałych serów. Wyczuwalne w nim aromaty to: cytrusy, jabłka, grejpfruty, pomarańcze. Używa się go do sporządzania kiru.

W przypadku wina dojrzewającego w dębie można wyczuć w nim aromaty orzechów, migdałów, drożdży i wanilii.

 

Źródło: 

Wiktor Zastróżny: Degustacyjny słownik winiarski. Festus, Sopot, 2013
(0)