Barika

Chenin blanc

Ampélographie. Traité général de viticulture
Owocowość   ●●●
Ciało
Wytrawność
Kwasowość ●●●●●
Alkohol ●●●


Znana pod nazwą pineau de la loire, główna odmiana w Andegawenii (Anjou). Chenin blanc prawdopodobnie pochodzi z Anjou i jest mutacją pineau d’aunis (chenin noir).

W różnych regionach wytwarza się z nej wina od skrajnie wytrawnych po słodkie deserowe, nawet w stylu białego porto lub sherry. Tradycyjnie w produkcji wina z tej odmiany nie używa się dębu, chociaż w Afryce Południowej wytwarza się znakomite wina starzone w dębie. W Saumur z tego szczepu produkuje się wina musujące metodą szampańską. W Południowej Afryce znany jest pod nazwą steen. W Australii i Kalifornii służy do produkcji win odmianowych. We Francji przeżywa pewien regres, w 1958 roku winorośl tę uprawiano na obszarze 16500 ha, w 1988 roku było to zaledwie 9550 ha, głównie w Dolinie Loary.

Przeważnie wytwarza się z niej wino odmianowe, chociaż dzięki wysokiej kwasowości (w skali 10 punktowej = 9,5/10) może być mieszana z chardonnay lub sauvignon blanc.

Na całym świecie uprawia się ją na obszarze około 70 000 ha, w Afryce Południowej około 28 000 ha (1992 r.). Do Afryki Południowej w 1655 roku sprowadził ją Jan van Riebeeck, członek holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej.

Najlepsze wina, w zależności od wieku, cechują bogate aromaty cytrusów, brzoskwiń, moreli, orzechów laskowych, miodu, melonów, kwiatów oraz korzeni. Młode wina są bardzo kwaskowe, dojrzałe charakteryzują się wyjątkowym nerwem i mocą.

Wina z tej odmiany cechują się niezwykłą długowiecznością, swoje apogeum osiągają dopiero po 15 latach, te pochodzące z gron porażonych szlachetną pleśnią mogą być wspaniałe nawet po 100 latach.

Słodkie są znakomite jako aperitif, do świeżych owoców, niebieskich serów albo jako deser.

 

Źródło: 

Wiktor Zastróżny: Degustacyjny słownik winiarski. Sklep z winem Festus, Sopot, 2013
(0)