Barika

Riesling

Ampélographie. Traité général de viticulture
Owocowość   ●●●●●
Ciało
Wytrawność
Kwasowość ●●●●
Alkohol


Winorośl pochodzenia niemieckiego, wielka konkurentka chardonnay. W Austrii nazywa się ją rheinrieslingiem, we Francji także gentil lub petracine, we Włoszech bywa nazywana reno lub renano bianco. W Chorwacji mówią na nią graschevina, w Stanach Zjednoczonych white riesling lub johannisberg, na Węgrzech – rajnai rizling.

Główną cechą rieslinga jest bogactwo aromatu. Winogrona dojrzewają do bardzo wysokiej wagi moszczu, bez utraty kwasowości, co jest kluczem do uzyskiwania wspaniałych białych win niemieckich. Rieslingi alzackie różnią się zasadniczo od niemieckich win reńskich, są zdecydowanie bardziej wytrawne, chociaż w ostatnich latach sprawiają wrażenie wyraźnie słodszych. Bliższe charakterem są im raczej wina mozelskie. Mają piękną i delikatną owocowość, są rasowe, z nerwem, doskonałe do ryb, zarówno gotowanych, surowych i grillowanych, małży, owoców morza, alzackich choucroute, coq au vin i wielu potraw z białego mięsa. Można podać je także do koziego sera. Bardziej mięsiste, bogatsze rieslingi z późnego zbioru szczególnie nadają się do ryb w sosach i homara.

 

Źródło: 

Wiktor Zastróżny: Degustacyjny słownik winiarski. Sklep z winem Festus, Sopot, 2013
(0)